واژه جو

سبحه دار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سبحه دار. [ س ُ ح َ / ح ِ ] (نف مرکب ) ذاکر. (شرفنامه ٔ منیری ). عابد و متذکر. (ناظم الاطباء). ◄ مستغفر. (شرفنامه ٔ منیری ).

معنی سبحه دار | واژه جو