سبز طشت

سبز طشت . [ س َ طَ ] (ص مرکب ) بمعنی سبزخوان است که کنایه از آسمان باشد. (برهان ) (آنندراج ) : زاده ٔ خاطر بیار کز دل شب زاد صبح کرد در این سبز طشت خایه ٔ زرین غراب . خاقانی . چندین هزار جرعه که این سبز طشت راست نوشیم چون شویم بمهمان صبحگاه . خاقانی . خداوند این سبز طشت معلق کند طشت شمع تو از هفت اختر. خاقانی .