سبز میدان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبز میدان . [ س َ م َ / م ِ ] (اِمرکب ) کنایه از آسمان . (ناظم الاطباء) (استینگاس ).
سبزمیدان . [ س َ م َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گتوند بخش گتوند شهرستان شوشتر واقع در ٢٣ هزارگزی جنوب گتوند و ٢ هزارگزی شمال راه شوسه ٔ دزفول به شوشتر. هوای آن گرم و دارای ١٠٠ تن سکنه است . آب آنجا از رودخانه ٔ کارون تأمین میشود. محصول آن غلات . شغل اهالی زراعت .و راه آن در تابستان اتومبیل رو است . ساکنین از طایفه ٔ بختیاری هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
سبزمیدان . [س َ م ِ ] (اِخ ) نام محله ای است از محلات ساری . رجوع به فهرست سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو شود.