سبز گردانیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبز گردانیدن . [ س َ گ َ دَ ] (مص مرکب ) سبز کردن . رویانیدن . خرم وشاداب کردن گیاه : اخضار؛ سبز گردانیدن چیزی را. (منتهی الارب ). تخضیر. (تاج المصادر بیهقی ) : همی آب بردم بر این دشت خویش که تا سبز گردانم این کشت خویش . فردوسی . رجوع به سبز کردن شود.