سبزکرده

سبزکرده .[ س َ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) کنایه از نواخته . ◄ کنایه از برکشیده . (آنندراج ) : غافل ز حال طوطی شیرین زبان مباش با سبزکرده های سخن سرگران مباش . صائب (از آنندراج ). ز طوطیان شکر ناب را دریغ مدار ز سبزکرده ٔ خود آب را دریغ مدار. صائب (از آنندراج ).