سبطری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبطری . [ س ِ طَ ] (ع اِ) رفتاری است به تبختر. (منتهی الارب ). رفتاری که در آن تبختر باشد. (از اقرب الموارد). انبساطدر راه رفتن . راه رفتن به تبختر. (از متن اللغة).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سبطری . [ س ِ طَ ] (ع اِ) رفتاری است به تبختر. (منتهی الارب ). رفتاری که در آن تبختر باشد. (از اقرب الموارد). انبساطدر راه رفتن . راه رفتن به تبختر. (از متن اللغة).