سبک روحی

سبک روحی . [ س َ ب ُ ] (حامص مرکب ) کمال تعلق . (غیاث ) (آنندراج ) : رخ از باغ سبکروحی نسیمی دهان از نقطه ٔ موهوم میمی . نظامی . ◄ بلطافت سخن گفتن . (غیاث ) (آنندراج ). ◄ شادمانی . نشاط : زآن حبه ٔ خضرا خور کز روی سبکروحی هرکو بخورد یک جو بر سیخ زند سیمرغ . (منسوب به حافظ، از یادداشت مؤلف ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی