سبک
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(سَ بُ) [ په. ] ۱- (ص.) کم وزن. ۲- چست، چالاک. ۳- شخص بی وقار.۴ - مجرد. ۵- (ق.) زود، بی درنگ. ۶- سبکبال، بی غم.
(سَ بْ) [ ع. ] ۱- (اِ.) طرز، شیوه. ۲- روشی خاص که هنرمند ادراک و احساس خود را بیان میکند. ۳- (مص م.) فلز ذوب شده را در قالب ریختن.