سبیع

سبیع. [ س َ ] (ع اِ) هفت یک . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ).

سبیع. [ س ُب َ ] (اِخ ) موضعی است . (معجم البلدان ) : باضت بحزم سبیع او بمرفضة ذی الشیخ حیث تلاقی التلع فانسحلا. عدی بن الرقاع العاملی (از معجم البلدان ).

سبیع. [ س َ ] (اِخ ) موضعی است به یمن . (منتهی الارب ).