ستاره پیشانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ستاره پیشانی . [ س ِ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) نوعی است از اسب و این را شوم میشمارند. (بهار عجم ). اسبی که در پیشانی دارای علامت بود و آن را از معایب اسب می شمارند. (ناظم الاطباء). ◄ (ص مرکب ) دارای عُرّه ٔ بیضا. دارنده ٔ جبهه ٔ درخشان : اگر ببام برآید ستاره پیشانی چو ماه عید به انگشتهاش بنمایند. سعدی (بدایع).