ستازن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ستازن . [ س ِ زَ ] (نف مرکب ) سِتار نواز، چه لفظ ستا مخفف سِتار است . (آنندراج ). سِتارنواز. (غیاث ). نوازنده ٔ سه تار : ستازن برآورده بانگ سرود سرودی نوآیین تر از صد درود. نظامی . ◄ (اِ) سیخ کباب که سه شاخه باشد. (آنندراج ) (غیاث ).