ستبغوا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ستبغوا. [ ] (اِخ ) (به ماوراء النهر) صاحب حدود العالم آرد: کلشچک، خمبرک اردلانکث، ستبغوا، کحناح (کذا) شهرکهایی اند، بیکدیگر نزدیک و آبادان وبا کشت و برز بسیار و آبهاء روان، اردلانکث قصبه ٔ این شهرکهاست . (حدود العالم چ دانشگاه تهران ص ١١٥).