ستنج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ستنج . [ س ِ ت َ / س َ ت َ ] (اِ) چوبی را گویند که زیر آن غلطکها نصب کنند و آن را بر گردن گاو بندند و بر بالای غله ای که از کاه جدا نشده باشد بگردانند تا غله از کاه جدا گردد. (برهان ) (جهانگیری ).رجوع به سبنج و سپنج شود. ◄ ذخیره و پس انداز. (برهان ) (اوبهی ) (جهانگیری ). ◄ جمع کردن مال و بهم رسانیدن اسباب و سامان . (برهان ).