ستونه کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ستونه کردن . [س ِ ن َ / ن ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) موج زدن : سبک زبانه زند ناگه و ستونه کند ز تیغ و نیزه ٔ سلطان صفدر آتش و آب . مسعودسعد. ◄ حمله کردن : عقابی که از بی پری شد زبون ستونه کند لیک هم بر ستون . خسرو (از آنندراج ).