ستکند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ستکند.[ س ُ ک َ ] (اِخ ) جایی با نعمت است بر لب رود نهاده [ بماوراءالنهر ] و مردمانی جنگی اند، و اندر وی جای ترکان آشتیت و از قبیله های ایشان بسیار مسلمان شده است . رجوع به حدود العالم چ دانشگاه ص ١١٧ و ٤٢ شود.