سجایا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سَ) [ ع. ] (اِ.) جِ سجیه ؛ طبایع.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سَ) [ ع. ] (اِ.) جِ سجیه ؛ طبایع.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سجایا. [ س َ ] (ع اِ) ج ِ سجیة. خوها و عادتها. (غیاث ) (منتهی الارب ) : کریم السجایا، جمیل الشیم . سعدی (بوستان ). دل داده ام بیاری عاشق کشی نگاری مرضیة السجایا محمودة الخصائل . حافظ. رجوع به سجیة شود.