سجود
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(سُ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) سجده کردن. ۲- (اِمص.)پرستش، پیشانی بر زمین گذاشتن برای عبادت یا اظهار فروتنی.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(سُ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) سجده کردن. ۲- (اِمص.)پرستش، پیشانی بر زمین گذاشتن برای عبادت یا اظهار فروتنی.