سجور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سجور. [ س َ ] (ع اِ) هر چه تنور بدان بتفسانند.(منتهی الارب ). فروزینه ٔ تنور. (از اقرب الموارد).
سجور. [ س ُ ] (ع مص ) ناله واکشیدن شتر. (المصادر زوزنی چ بینش ص ٢٣). (تاج المصادر بیهقی ). بانگ کردن و نالیدن شتر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).