سجیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سَ جّ یَّ) [ ع. سجیة ] (اِ.) خلق، عادت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سَ جّ یَّ) [ ع. سجیه ] (اِ.) خلق، عادت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سجیة. [ س َ جی ی َ ] (ع اِ) خو و طبیعت . (منتهی الارب ). ج، سجایا. (اقرب الموارد). خصلت و عادت . (غیاث ). خوی . (دهار).