سحیفة

سحیفة. [ س َ ف َ ] (ع اِ) باران سخت که زمین را رندد. (منتهی الارب ). باران که هر چه در راه آن باشد رندد. (اقرب الموارد). ج، سحائف . ◄ پیه پهنا که مابین توهای تهیگاه و مانند آن ملصق و پیوست است . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج، سحائف . ◄ پیه . (منتهی الارب ). ما قشرته من الشحم . (اقرب الموارد). ◄ فربهی پشت مازه که برداشته باشند. ◄ آواز دوشیدن شیر. (منتهی الارب ) (آنندراج ).