سخن آرا

سخن آرا. [ س ُ خ َ ] (نف مرکب ) سخن آرای . شاعر. گوینده . و برمنشی و خطیب نیز اطلاق کنند. (آنندراج ) : بمدح مجلس میمون تو مزین باد جریده ٔ سخن آرای پیر سوزنگر. سوزنی . بصدر خود سخن آرای را مقدم دار شنو ز لفظ حکیمان تحیت و تسلیم . سوزنی . مر سخن آرای را به ز ثنای تو نیست آنچه درآید بگوش وآنچه برآید ز کام . سوزنی .