سخن بستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سخن بستن . [ س ُ خ َ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) از گفتن بازماندن : هوشم نماند و عقل برفت و سخن ببست مقبل کسی که محو شود در کمال دوست . سعدی (کلیات چ فروغی ص ٥٤).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سخن بستن . [ س ُ خ َ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) از گفتن بازماندن : هوشم نماند و عقل برفت و سخن ببست مقبل کسی که محو شود در کمال دوست . سعدی (کلیات چ فروغی ص ٥٤).