سذاب

(سَ) (اِ.)سداب ؛ گیاهیست بدبو و تلخ.<br>

(سَ) (اِ.)سداب ؛ گیاهیست بدبو و تلخ.

سذاب . [ س َ ] (اِ) تره ای است بسیارسبز و گلش زرد و عصاره ٔ آن مدر بول و حیض و مخفف منی و مسقط جنین . (آنندراج ) (منتهی الارب ) : از چه شد همچو ریسمان کهن آن سر سبز و تازه همچو سذاب . ناصرخسرو. پر شود معده ترا چون نبود میده ز کشک خوش کند مغز ترا گر نبرد مشک سذاب . ناصرخسرو. رجوع به سداب شود.