سر به
/vâže/
لغتنامه دهخدا
زیر (~. بِ) (ص مر.) کنایه از: محجوب، فروتن.<br>
فرهنگ فارسی معین
زیر (~. بِ) (ص مر.) کنایه از: محجوب، فروتن.
هوا (~. بِ هَ) [ فا - ع. ] (ص مر.) بی توجه، بازی گوش، بی دقت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سربة. [ س َ ب َ ] (ع اِ) درز. ◄ سفر نزدیک . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
سربة. [ س ُ ب َ ] (ع اِ) جماعت . (اقرب الموارد). جماعت زنان و غیر آن . (منتهی الارب ). ◄ جماعت اسبان آنچه هست و مابین بیست الی سی . (اقرب الموارد) (آنندراج ). ◄ گله ٔ سنگخوار و آهو و گوسفند. (اقرب الموارد). ◄ جماعت خرمابنان . (اقرب الموارد) (آنندراج ). ج، سُرْب . ◄ راه . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ موی میانه ٔ سینه تا شکم . (اقرب الموارد) (آنندراج ) (بحر الجواهر). ◄ فلان بعیدالسربة؛ ای بعیدالمذهب . (اقرب الموارد).