سر راه گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سر راه گرفتن . [ س َ رِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) متوقف شدن، خواه برای ملاقات، خواه به تقریب تماشا، خواه به اراده ٔ معارفه . (از آنندراج ). ◄ متوقف ساختن . راه را بستن بر کسی . بازداشتن از راه : گر نبینیم بخلوت رخ چون ماه ترا کسی از ما نگرفته ست سر راه ترا. صائب (از آنندراج ).