سر چراغ

سر چراغ .[ س َ رِ چ َ / چ ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آلتی فلزین که پیچ چراغ نفطی در آلت و فتیله از وی گذرد بر سر نفت دان چراغ . آلتی فلزین که بر سر شکم بلورین یا فلزین چراغ استوار کنند و فتیله از آن گذرد و پیچ چراغ نیز بدان پیوسته است . (یادداشت مؤلف ). ◄ اول شب، به اصطلاح دکانداران که در آن وقت نسیه نفروشند و نسیه را به شگون نگیرند. (یادداشت مؤلف ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی