سرآخر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرآخر. [ س َ خ ُ ] (اِ مرکب ) اسب سر طویله یعنی اسبی که بر سر همه ٔ اسبان مقدم بندند. و با واو معدوله هم آمده است که سرآخور باشد. (برهان ) (آنندراج ) (جهانگیری ) : طویله زدند آخُر انگیختند بسرآخران بر علف ریختند. نظامی (از آنندراج ).