واژه جو

سراج بلخی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سراج بلخی . [ س ِ ج ِ ب َ ] (اِخ )به سراج الدین علا موسوم و ملقب بوده و مداح خوارزمشاه و در فضل و کمال و نظم و نثر ید بیضا ظاهر می نموده . از قدمای حکماست و قولش بر فضلش گواست . از اوست : امرش به اختیار قضا قاضی قدر حکمش به اتفاق قدر شحنه ٔ قضا خورشید را به زینت ایوان او نثار افلا» را به خدمت درگاه او هوا. (از مجمع الفصحا ج ١ ص ٢٤٧).

معنی سراج بلخی | واژه جو