سرجون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرجون . [ س َ ] (اِخ ) ابن منصوربن الرومی . در زمان حکومت معاویةبن ابی سفیان و یزیدبن معاویه متقلد وزارت بود. (دستورالوزراء ص ٢٠). رجوع به صبح الاعشی ج ١ ص ٤٠ و مجمل التواریخ ص ٢٩٧ و ٢٩٩ و تاریخ اسلام چ دانشگاه ص ١٥٣ و ١٥٥ شود.