سرخ ولیک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرخ ولیک . [ س ُ وَ ] (اِ مرکب ) گونه ای از ولیک که بیشتر در نواحی خشک و استپی یافت شود و در خشک جنگلهای خزر نیز هست ارتفاعات متوسط در کلاردشت به ارتفاع ٢٢٠٠گزی نیز دیده میشود در کتول سرخ ولیک گویند. رجوع به درختان جنگلی ص ١٨٧ شود.