سرخابیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرخابیه . [ س ُ بی ی َ ] (اِخ ) یا خشبیه . اصحاب سرخاب طبری از فرق زیدیه که به کمک مختاربن ابی عبید ثقفی خروج کردند و چون سلاحی جز چوب (خشب ) نداشتند به این اسم خوانده شده اند. و بعضی گفته اند که چون ایشان چوبه ٔ داری را که زیدبن علی بر آن آویخته شده حفظ کرده بودند به این اسم خوانده شده اند. رجوع به خشبیه و مفاتیح العلوم ص ٢١ و بحارالانوار ج ١١ ص ٢٢٨ و منهاج ج ١ ص ٨ و خاندان نوبختی ص ٢٥٥ شود.