سرخسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرخسی . [ س َ رَ ] (ص نسبی ) منسوب است به سرخس که شهر قدیمی است به خراسان . (الانساب سمعانی ).
سرخسی . [ س َ رَ ] (اِخ ) ابوالفرج احمدبن الطیب . رجوع به احمدبن طیب شود.
سرخسی . [ س َ رَ ] (اِخ ) ابوطالب عبدالعزیزبن محمد السرخسی . او در مسجد ترجمانیه مجلس درس داشت . و از کتب اوست کتاب فی نحو الکبیر. (ابن الندیم ).