سرخوانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~ خا)<BR>۱- (حامص.) خواندن آواز پیش از آواز دیگران.<BR>۲- سرودگویی، تغنی.<BR>۳- خواندن سرنوشت کسان.<BR>۴- پیش - خوانی تا دیگران ذکر گویند.<BR>۵- استهزاء، تمسخر.<BR>۶- فاتحه خوانی بر سر قبور مردگان.<BR>۷- (اِ.) ابتدای خوانندگی، پیش درآمد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~ خا) ۱- (حامص.) خواندن آواز پیش از آواز دیگران. ۲- سرودگویی، تغنی. ۳- خواندن سرنوشت کسان. ۴- پیش - خوانی تا دیگران ذکر گویند. ۵- استهزاء، تمسخر. ۶- فاتحه خوانی بر سر قبور مردگان. ۷- (اِ.) ابتدای خوانندگی، پیش درآمد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرخوانی . [ س َ خوا / خا ] (حامص مرکب ) پیش خوانی . (برهان ) (آنندراج ). ◄ خوانندگی و گویندگی . ◄ سرنوشت خواندن . ◄ طنز و مسخرگی کردن . (برهان ) (آنندراج ).