سرفه کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرفه کردن . [ س ُ ف َ /ف ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) اخراج غیرارادی هوای محتوی درریه توأم با صدا. (فرهنگ فارسی معین ) : مغز گردون عطسه دادو حلق دریا سرفه کرد زآن غبار ره که ایام الرهان افشانده اند. خاقانی . رجوع به سرفه شود.