سرقسطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرقسطی . [ س َ رَ ق ُ] (ص نسبی ) منسوب به سرقسطة که شهری است در ساحل بحر از بلاد اندلس . (از الانساب سمعانی ) (منتهی الارب ).
سرقسطی . [ س َ رَ ق ُ ] (اِخ ) ابوالحسن رزین بن معاویةبن عمار العبدری سرقسطی اندلسی، معروف به امام الحرمین . نسبت وی به سرقسطة از بلاد اندلس است . او راست تصانیفی از جمله «تجرید للصحاح الستة». وی در مکه بسال ٥٣٥ هَ . ق . درگذشته است . (از اعلام زرکلی ج ١ ص ٣٢٠). رجوع به ابوالحسن رزین بن معاویه شود.