سرمای گل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرمای گل . [ س َ ی ِ گ ُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سرمای خفیف که در ایام شکفتن گل سرخ یعنی گلاب میباشد. (آنندراج ) (غیاث ) : عندلیب ما ندارد طبع استغنای گل میشود دست و دل ما سرد از سرمای گل . صائب (از آنندراج ).