سرنشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرنشین . [ س َ ن ِ ] (نف مرکب، اِ مرکب ) شخصی که در سفر بالای استریا شتر نشیند اعم از اینکه مرد باشد یا زن . (آنندراج ). مسافری که بر بالای بار ستور یا ارابه نشیند. مسافری که بر ستوری اجیر یا کشتی یا راه آهن و اتومبیل کرایه و امثال آن باشد. (یادداشت مؤلف ) : در گلشنی که حسن تو محمل سوار شد گل سرنشین قافله ٔ نوبهار شد. محسن تأثیر (از آنندراج ).