سرودی

سرودی . [ س ُ ] (اِخ ) در ولایت قم از قصبه ٔ موسوم به خوانسار است . شخص نامرادی است و در فن موسیقی بهره دارد. بیت ذیل را در نیشابورک به اسم «بنیاد» نقشی بسته بوده خیلی شهرت یافت : بنیاد مکن با من سودازده بیداد تا من نکنم ناله ز بیداد تو بنیاد. (مجمع الخواص ص ٢٤٣).

سرودی . [ س ُ ] (ص نسبی ) مغنی و سرودزن . (آنندراج ).