سروقامت

سروقامت . [ س َرْوْ م َ ] (ص مرکب ) که قامت او در راستی و موزونی چون سرو باشد. بمانند سرو در راستی و اعتدال . سروقد. خوش اندام . راست اندام : سوی هر سروقامتی میدید قامتی نی قیامتی میدید. نظامی . مهر تو نگار سروقامت بر من رقم است تا قیامت . سعدی . ای ماه سروقامت شکرانه ٔ سلامت از حال زیردستان می پرس گاهگاهی . سعدی . من گدا هوس سروقامتی دارم که دست در کمرش جز به سیم و زر نرود. حافظ.