سرپرستی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرپرستی . [ س َ پ َ رَ ] (حامص مرکب ) تیمار حال کردن . (غیاث )(آنندراج ). ◄ ریاست . بزرگی : سرپرستی رنج و خدمت آفت است من فراق این و آن خواهم گزید. خاقانی . به خورسندی برآور سرکه رستی بلایی محکم آمد سرپرستی . نظامی . رجوع به سرپرست شود. ◄ مقامی است در وزارت فرهنگ که در کشورهای بیگانه برای مراقبت و مواظبت دانشجویان به اشخاص دهند: سرپرستی دانشجویان .