سرکیسه کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرکیسه کردن . [ س َ رِ / س َرْ س َ / س ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) سر و کیسه کردن . از کسی چیزی گرفتن برای خود. باتلطف در سخن و تملق مالی از او بعطا گرفتن . از او مالی به حیله یا تضرع و کلاشی بدست آوردن : هرچند سرکیسه ٔ این طایفه مهر است کردیم سرکیسه ولی اهل جهان را. میرزا عبدالغنی قبول (از آنندراج ).