سریت
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(سَ یَّ) [ ع. سریه ] (اِ.) لشکری که پیغامبر (ص) شخصاً در آن حضور نداشت.
(سُ رِّ یَُ) [ ع. سریه ] (ص نسب. اِ.) کنیزی که برای جماع و تمتع باشد؛ ج. سراری.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(سَ یَّ) [ ع. سریه ] (اِ.) لشکری که پیغامبر (ص) شخصاً در آن حضور نداشت.
(سُ رِّ یَُ) [ ع. سریه ] (ص نسب. اِ.) کنیزی که برای جماع و تمتع باشد؛ ج. سراری.