سریس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سریس . [ س َ ] (ع ص ) نامرد یا آنکه جماع نکند تا او را فرزندی نشود. (آنندراج ) (از اقرب الموارد). آنکه صحبت نتواند کرد بر زنان . (مهذب الاسماء). ◄ گشن که باردار نگرداند. ◄ سست . (آنندراج ) (منتهی الارب ). ◄ مرد زیرک و هشیار. (آنندراج ). ◄ نگهبان چیزی که در دست وی است . (از منتهی الارب ) (آنندراج ).