سست گرفتن

سست گرفتن . [ س ُ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) سهل انگاشتن . آسان گرفتن : ز هر قومی حکایت باز می جست نگیرد مرد زیرک کار خود سست . نظامی . که سخت سست گرفتی و نیک بد کردی هزار نوبت ازین رای باطل استغفار. سعدی . ◄ آرام بودن . درشتی نکردن : بگفتن درشتی مکن بر امیر چو بینی که سختی کند سست گیر. سعدی .