سس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سس . [ س ِ ] (اِ) گیاهی است ازتیره ٔ پیچکیان، گیاهی است کاملاً انگل گیاهان دیگر شده برگهای آن از میان میرود و انتشار آن بحدی زیاد است که ممکن است مزرعه ای را از میان ببرد، و جنس دیگری از آن بنام افتیمون که انگل نعناع میشود سابقاً در بیماری معدی و قلبی بکاررفته . (گیاه شناسی گل گلاب ص ٢٤١). رجوع به سزم شود.
سس . [ س ُ ] (فرانسوی، اِ) چاشنی بعضی اغذیه . رب . (فرهنگ فارسی معین ).