سس
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(سُ) [ فر. ] (اِ.) نوعی چاشنی خمیری شکل برای تکمیل طعم غذا.
(س) (اِ.) گیاهی است از تیره پیچکیان که جزو نباتات عالیه طفیلی است و چون بیشتر به گیاه شبدر حمله میکند آن را پیچ شبدر نیز گویند. سس به وسیله مکینههایی مواد غذایی گیاه میزبان را اخذ میکند و آن را زرد رنگ میسازد و از بین میبرد، حامول.