سطرونیون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سطرونیون . [ س َ ] (معرب، اِ) به لغت یونانی بیخی است که آن را به شیرازی چوبک اشنان خوانند و آن نوعی از کندش باشد وآذربو همان باشد. (برهان ) (آنندراج ). رجوع به تحفه ٔحکیم مؤمن و اختیارات بدیعی و الفاظ الادویه شود.