سعدی | بوستان | باب ششم در قناعت | بخش ۱۲ - حکایت

شنیدم که صاحبدلی نیکمرد یکی خانه بر قامت خویش کرد کسی گفت می‌دانمت دسترس کز این خانه بهتر کنی، گفت بس چه می‌خواهم از طارم افراشتن؟ همینم بس از بهر بگذاشتن مکن خانه بر راه سیل، ای غلام که کس را نگشت این عمارت تمام نه از معرفت باشد و عقل و رای که بر ره کند کاروانی سرای