سعدی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۱۷

من خاک درش به دیده خواهم رفتن ای خصم بگوی هرچه خواهی گفتن چون پای مگس که در عسل سخت شود چندانکه برانی نتواند رفتن