سعدی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۲۸

ای بی‌رخ تو چو لاله‌زارم دیده گرینده چو ابر نوبهارم دیده روزی بینی در آرزوی رخ تو چون اشک چکیده در کنارم دیده